Dossier: Communitymanagement
  • 642
  • 0
  • 8
  • 3

Betrokken

Peter Staal
Marieke Koken
Clemy van Koningsbruggen
Julia
Marjolijn Scholman
Maaike Wentink
Elma de Kruiff

Hoe om te gaan met de angst om online deel te nemen

Een bekende factor die belemmerend kan zijn voor de participatie op een online community is de angst om publiek je vragen, zorgen en dilemma's te delen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe jullie deze angst bij leden 'bezweren'. Een van de dingen die goed werkt is een goed onboarding proces (welkom heten, de mores uitleggen, de weg wijzen, en uitleg over de communitycultuur). Zijn er nog andere concrete handelingen die in jullie optiek goed werken?

Reacties

8 reacties, laatste reactie: 26 april 2016omgekeerde volgorde

Marieke Koken

Onze platforms zijn vooral gericht op inhoudelijke, feitelijke uitwisseling van informatie en standpunten. De categorie 'vragen, zorgen en dilemma's' herken ik daarin wat minder.

Een deel van onze gebruikers deelt weinig of niets en we willen graag beter in kaart krijgen waarom dat is. Mijn gevoel zegt dat de grootste factor is dat mensen niet altijd toegevoegde waarde zien van het delen én dat ze er door de groepsbeheerder/beleidsadviseur in kwestie niet voldoende toe 'gedwongen' worden om dit medium te gebruiken (mailen wordt nog geaccepteerd of soms zelfs aangemoedigd).

Kan me echter voorstellen dat er ook enige schroom kan zijn om zaken te delen en voor het tackelen daarvan ben ik ook wel benieuwd naar ervaringen van anderen!

Clemy van Koningsbruggen

4

Ik kan voor mezelf praten: mijn schroom bestaat uit de angst om zelf overladen te worden door informatie van anderen die niet erg relevant is voor mij, en ik wil dat zelf ook anderen niet aandoen. Ik vraag me steeds af hoe relevant mijn bijdrage is, en heb niet zo snel de neiging die hoog in te schatten.

Ik kan als beginnende gebruiker nog niet goed omgaan met de nodige filters om overload te voorkomen. Ook notificaties van alle bijdragen naar de E-mail zijn niet behulpzaam. Goede uitleg hoe je geposte informatie kunt filteren lijkt me cruciaal.

Peter Staal

3

" Ik vraag me steeds af hoe relevant mijn bijdrage is, en heb niet zo snel de neiging die hoog in te schatten."

Ik denk dat dit voor heel veel leden van een community speelt. @clemyvankoningsbrugg wanneer stap je wel over die bescheidenheid heen, om iets te posten? Volgens mij ligt daar het antwoord, om ook anderen meer te bewegen actief te worden.

Julia

1

Deze reactie is aangepast op: 15 april 2016

@clemyvankoningsbrugg ik ben benieuwd waar de schroom van relevantie van informatie vandaan komt. Ligt dit in de organisatiecultuur, doordat het delen van informatie/ kennis niet in jullie cultuur zit of niet wordt ondersteund? Ligt het aan de mensen waarmee je de informatie moet delen; is het vertrouwen/ de relatie met hen niet veilig genoeg? Ik ben ook wel benieuwd in jullie geval, of het uitmaakt of je met mensen op het hoofdkantoor of met mensen in een andere vestiging informatie deelt, dus of de afstand een rol speelt. Of is er iets anders waardoor je niet vindt dat jouw informatie relevant genoeg is?

In literatuur is al veel over informatie delen in online omgevingen gezegd, maar ben benieuwd naar jouw bevindingen, helemaal in zo'n kennisintensieve organisatie als jullie:).

Clemy van Koningsbruggen

1

Leuk om over jullie reacties na te denken. Wanneer deel je wel? Als ik er goed over heb nagedacht, uitgezocht, nachtje over geslapen heb, Maar ook als ik iets heb dat ik met enkele specifieke collega's wil ontwikkelen.

En hoe komt dat nou? Het ligt niet aan de meeste door Julia genoemde factoren. Wel dat in onze kennisintensieve organisatie heel veel heel hoog opgeleide en slimme mensen werken. Je wilt geen slecht doordachte "domme" dingen delen. En ik hoor je zeggen: er zijn geen domme vragen, maar toch. het is misschien heel persoonlijk...

Als 2e: afstand of locatie speelt geen rol, wel de scheiding tussen de behandelaren en de anderen. Onze behandelaren zijn zo specifiek bezig met clientenzorg, dat is echt een andere wereld. Hun (vooral mentale) werkdruk is heel hoog en hun hoofd staat niet zozeer naar heel andere zaken.

De pre-facebook generatie: gewoon (nog) niet gewend aan de deelcultuur, en wat ik er soms van zie verbijstert me hogelijk. Alsof het voor de hele wereld belangrijk is wat je gegeten hebt vandaag. Daar wil ik niet aan meedoen, en het wekt weerzin op. Ik besef wel: dat is een uiterste en daar hoef je helemaal niet in terecht te komen. Maar ik wil wel met jullie delen "waar de schroom vandaan komt"

Marieke Koken

Ik herken veel in wat Clemy schrijft. Ook hier een kennisintensieve organisatie waarin mensen niet zozeer veiligheid of afstand een rol spelen, maar vooral: angst voor informatie-overload. Veel mensen klagen over volle mailboxen en allerlei berichten op onze omgeving 'waar ze van alles mee moeten'. Het moet dus wel heel nuttige informatie zijn, wil ik het delen met anderen, ik wil voorkomen dat ik hen lastig val met iets dat bij hen oproept 'waarom staat dit hier? waarom moet ik dit weten?'

Vaak is de info voor slechts een deel van de gebruikers echt relevant en zijn mensen niet gewend om te filteren zoals ervaren tijdlijngebruikers (social media) dat wel zijn, ook dat herken ik van Clemy ;-)

Marjolijn Scholman

1

Ook hier een herkenbaar fenomeen, al denk ik ook liever in mogelijkheden dan waarom mensen het niet doen. Naar mijn mening zit het voor een groot deel in opleiding, training, coaching en begeleiding. Hoe nemen we mensen mee in alle mogelijkheden die het platform biedt, zorgen we ze dat ze weten hoe ze het kunnen gebruiken, hoe ze hun wensen en behoeften kunnen vertalen, hoe maken we het platform voor iedereen relevant etc.

Peter Staal

1

Iets wat heel goed werkt is mensen laten weten dat ook kleine (minder doorwrochten) bijdragen waarde toevoegen. Sterker nog je voegt al waarde toe als je andermans post liked. Dit soort kleine stapjes zorgt ervoor dat mensen steeds vertrouwder raken met het platform en uiteindelijk ook lijviger posts zullen gaan delen.

Wil je een reactie geven? Meld je dan eerst aan