Dossier: Communitymanagement

Communitymanagement in de organisatie

  • okt 2011
  • Irene
  • 10
  • 1585

Een slideshow van Ordina over community management in de organisatie bij een sociaal intranet. Somt goed op waar je op moet letten en wat er allemaal onder de taken van een community manager (beter gezegd community facilitator) valt.

Communitymanagement in de organisatie

http://www.slideshare.net/CarmenVriesema/commun...

Reacties

10 reacties, meest recent: 14 oktober 2011

  • Je zegt 'Somt goed op etc'. Het is inderdaad een opsomming en geen verhaal. Bij een van de laatste slides verraadt dit zich ook in de volgende opsomming:

    Gemiste kansen• 30% sneller bij kennis en informatie• 10% minder kosten aan interne communicatie• 20% minder reiskosten Management• 20% verbetering van de medewerkerstevredenheid• 10% vermindering van operationele kosten• 20% meer succesvolle innovaties• 15% meer omzet

    Klinkt te mooi om waar te zijn. Dit is de maakbare samenleving in optima forma. De cijfers gaan (helaas) nergens over. Je kunt namelijk geen zuiver experiment opzetten om deze cijfers te achterhalen. Misschien dat dezelfde organisaties waar sociale media aanslaan, die organisaties zijn waar meer succesvolle innovaties gedaan worden. Kip-ei discussie, ik weet het.

    Als we echt willen begrijpen wat het betekent om een community facilitator te zijn, dan ben ik niet zozeer benieuwd naar de opsomming van wat je moet doen (al is het altijd goed om je bv. te realiseren dat je de gehele organisatie erbij moet betrekken, en niet alleen de leden die al actief zijn), als wel wat het betekent om de gehele organisatie erbij te betrekken. Als bv Sonia Utz e.a. in hun paper (http://ow.ly/6V4BT) stellen dat de grootste voorspeller van online activiteit in een sociaal netwerk de behoefte aan populariteit is, wat betekent dat dan voor een community facilitator? Hoe vertaalt een dergelijke publieke behoefte zich naar een organisatie? Dat zijn volgens mij de werkelijke vragen waar een community facilitator het verschil kan maken (en waarom ik ook tegen de term 'community manager' ben).

  • Mark, helemaal mee eens! Het heeft inderdaad wat weg van de maakbare samenleving. (Ik schaam me ook om te moeten bekennen dat ik de slides met de cijfers niet heb gezien, omdat ik niet zo ver heb doorgeklikt in de presentatie). Ik ben ervan overtuigd dat je moet begrijpen wat maakt dat mensen mee gaan doen. Echter, ik merk ook dat er behoefte is aan lijstjes met do's en dont's en dan zijn dergelijke presentaties handige 'hapklare' brokjes die mensen op weg kunnen helpen.

  • Ik ben bang dat dergelijke hapklare brokjes de honger verpesten. Als ik chips eet vlak voor het eten, heb ik niet zo'n honger meer. Als ik een dergelijk lijstje krijg, dan ga ik me daarop focussen. Natuurlijk herken ik de behoefte, maar tegelijkertijd is het aanbieden van hapklare lijstjes geen 'neutrale' actie. Onder het motto 'You don't have the right to be wrong' vind ik dat je niet te makkelijk mag toegeven aan de gemakzucht van lijstjes. Vandaar dat ik toch streng blijf klinken. Wellicht dat een smiley dan helpt :-)

  • De smiley helpt.
    Mooie metafoor. Ik durf wel te stellen dat ik er niet te makkelijk aan toegeef. Eerst denken, dan doen. Eerst begrijpen, dan overgaan tot actie.

    Maar toch, ik begrijp de behoefte. Als iets helemaal nieuw is voor je, dan wil je op de een of andere manier houvast. Ik zeg niet dat hapklare brokjes de goede manier zijn om die houvast te bieden, maar merk dat veel mensen er wel rustiger van worden. Daarnaast kunnen dergelijke hapklare brokjes ook weer aanleiding zijn om met elkaar te praten over het waarom en hoe.

    (P.S. Leuke discussie :-))

  • Om nog even de leuke discussie voort te zetten: er is een verschil tussen hapklare brokjes en chips. Hoe krijgen mensen een 'acquired taste'? Daar helpen chips niet bij (hooguit door je misselijk te eten), hapklare brokjes wellicht wel. Dus inderdaad niet overvoeren. Daarmee ben ik het eens (en dat is tegelijk natuurlijk mijn valkuil :-D). We zouden voor elk punt in de presentatie een alternatief moeten formuleren. Je kunt chips pakken. Maar ook een geroosterde paprikapunt met mierikswortel. In de orde van: Je moet mensen met elkaar verbinden. Versus: mensen die zich verbonden met elkaar voelen, stimuleren elkaar eerder om mee te doen. Wat zijn manieren die je op dit moment ziet waarop mensen zich met elkaar verbinden en hoe kun je die vertalen naar de online omgeving? (Mensen verbinden zich in projecten -> hoe kan je online projecten organiseren?) Evenveel calorieën, maar je houdt er een beter gevoel aan over (al houd ik persoonlijk niet zo van mierikswortel).

  • Lijkt me een goed uitgangspunt! Om terug te komen op de presentatie en waarom ik deze gedeeld heb: niet om hem een-op-een over te nemen, maar om te leren van anderen: zijn er punten die zij noemt die wellicht soms onderbelicht zijn bij de start van een sociaal intranet. Dit kan anderen helpen die community facilitator zijn in een organisatie, maar kan ons ook helpen om na te gaan waar we (startende) community facilitators mee kunnen helpen.

    Voor ons geldt wat mij betreft: hoe zorgen we voor de 'acquired taste'? Hoe kunnen wij mensen op weg helpen door hen mee te nemen in het denken over en het proberen te begrijpen, zonder dat ze het gevoel hebben te zwemmen in een oceaan (alleen maar meer vragen over zich heen krijgen). Het gevoel van het krijgen van antwoorden zorgt dat er houvast ontstaat en mensen niet al ontmoedigd zijn voordat ze gestart zijn of het gevoel hebben dat ze niet op weg geholpen worden. Ik hoop dus een goede weg te vinden tussen het meenemen in het begrijpen en het op weg helpen met hapklare brokjes. Dus laten we alternatieven gaan verzinnen, laten we op zoek gaan naar de geroosterde paprikapunten met mierikswortel of de kapucijners met spekjes ;-)

  • Van de eerste tot de laatste slide heb ik jeuk gehad en ik kan nog niet aanwijzen waarom. Het begint met de eerste slide. Al dat gepraat over Social Media. Tool talk. En die resultaten waar mark ook al over sprak lijkt me een hele kluif om die te meten. Zitten wel wat herkenbare elementen in, maar voor mij heeft het te veel "me-too"gehalte.

    Slide 16: Een van de eerste winsten is een kostenbesparing. Dat is de dobber waarop de community in het begin moet groeien. De paradigma verandering duurt namelijk langer en de kosten is typisch het traditionele paradigma waar de manager in het begin naar kijkt. Dat de community veel diepere gevolgen heeft, komt pas veel later.

    Ik herken de problemen wel maar die ontstaan vaak al in het begin. Visie en missie. Ook ontbreekt de verbinding met de buitenwereld. Als je binnen de samba danst en je klanten de blues hebben, is er nog steeds niks gewonnen.

  • @ Lode: Dank.

    @Wilfried: De jeuk herken ik. Ik hou me van harte aanbevolen als je hebt ontdekt waarom het bij jou jeukt. Bij mij is dat de gesuggereerde maakbaarheid: Alles wat erin staat is al jaren common sense. Het lukt ons alleen niet ernaar te handelen. Dat is, zoals bij bijna alles uit de management literatuur de echte uitdaging. We weten wel hoe het zou moeten. Maar we maken het niet waar. Een uitdagende presentatie gaat voorbij de gebaande paden.

    Je opmerking over de verbinding met buiten vind ik intrigerend. Denk je niet dat het helpt om de samba te dansen, juist als je klanten de blues hebben? Of bedoel je vooral dat je wel moet weten wat er buiten speelt? Niet met een glas champagne naar buiten moet lopen als er zojuist een slachtoffer is gevallen?

  • Ik werk in een keiharde business. Ook daar is de menselijke maat de sleutel naar betere en waardevollere business. De sleutel om uit de impasse van Tayloriaanse arbeidsvisie te komen is de weg van de geleidelijke overgang. Elke stap moet een meerwaarde hebben maar de eerste stappen zijn altijd Efficiency en Effectiviteit

    Ik mis de visie en de missie: Het verhaal begint in het midden. Welk probleem heeft Ordina nou eigenlijk en op welke manier is deze actie verbonden met de Visie van Ordina.

    Ik mis de verbinding van de organisatie naar buiten: Het bestaansrecht van Ordina is voor 100% ontleend aan de dienst die men levert. In harde business termen: Geen enkele toetsaanslag binnen Ordina zou mogen plaatsvinden als niet duidelijk is voor welke klant dit oprolt tot waarde. Interne communities hebben een enorm 'navelstaar' gehalte en zijn meestal gedreven door het mislukken van een intranet. Ik heb zelf 5 jaar gedaan om intern de organisatie die discussies te laten voeren die voor onze klanten waarde toevoegen want daar betalen ze voor. Om de marktplaats van kennis vraag en aanbod zo in te richten dat mensen elkaar op naam gingen vertrouwen. Uiteindelijk organiseer ik vertrouwen dat de mensen met een bepaald collectief IP binnen een organisatie de klant verder kunnen helpen in zijn business challenge (zo af en toe kan ik de nederlandse woorden niet vinden). Dat begint inderdaad dat medewerkers elkaar gaan vertrouwen en daar past dan deze preso wel weer in, hoewel die getallen mij academisch gezien wat ongefundeerd overkomen.

Wij maken gebruik van cookies voor onze service. Bezoek je onze website dan ga je akkoord met de cookies.