Why Twitter’s Oral Culture Irritates Bill Keller (and why this is an important issue) | technosociology

  • mei 2011
  • Mark
  • 1
  • 1645
Winksels Archief
Prachtige uiteenzetting over Twitter en de menselijke maat, over de orale cultuur versus die van het schrift, over de digerati en de literati, over soical grooming en analytische kwaliteiten. De conversatie als belangrijkste eigenschap van social media doet de tijden van oral historie herleven, een tijd waarin wat onthouden wordt, bepaald wordt door de kracht van de herhaling, en het nu altijd sterker aanwezig is dan de wereld van gisteren in de vorm van het geschreven woord. Zijn sociale media dan niet bij uitstek afhankelijk van het geschreven woord? Ja en nee. Ja, omdat we vooralsnog wel vloggen hebben, maar geen microvloggen (trendwatchers opgelet) en we dus voornamelijk via teksten converseren. Nee, omdat de wijze waarop we nu interacteren dan misschien wel het schrift als modaliteit kiest, maar in de beperking van tijd en lengte, aantoont dat niet het schrift op zich, maar de verwachting van onmiddellijke interactie bepalend is voor de aard van ons communiceren. Uiteindelijk is de blogpost vooral ook een pleidooi om digerati en literati met elkaar te laten denken over het beste van beide werelden. En zo kunnen sociale media heel mooi zijn!
Why Twitter’s Oral Culture Irritates Bill Keller (and why this is an important issue) | technosociology

Why Twitter’s Oral Culture Irritates Bill Keller (and why this is an important issue) | technosociology

http://technosociology.org/?p=431

Bill Keller of the New York Times has just written a provocative piece lamenting that new technol...

Reacties

één reactie, 6 juli 2011
  • Inderdaad prachtig. Ook erg mooi hoe ze ingaat op het veelgehoorde argument van "zoveel onzin" die wordt uitgewisseld via social media, door dit te benoemen als social grooming (haar omschrijving is hier een prachtige definitie voor):

    What about all the “crap” on the Internet? The silly cat pictures, the trivial Twitter updates, the banal Facebook postings, the million Youtube videos of pets, kids, household accidents, pranks, etc.? Surely, that is evidence of intellectual decline?

    That, my dear friends, is called humanity. That’s what humans do. We are a deeply social species and we engage in “social grooming” all the time, i.e. acts that have no particular informational importance but are about connecting, forming, displaying and strengthening bonds, affirming and challenging status, creating alliances, gossiping, exchanging tidbits about rhythms of life. I personally doubt that there is substantially more social grooming going on today, on average, compared to the pre-Internet era. The only difference is that the Internet makes it visible. What used to be spoken is now written and published potentially for the world to see. That’s it. There isn’t more or less of it.

Trefwoorden