Wat maakt een verzameling mensen tot een community?

  • jan 2011
  • Mark
  • 7
  • 1459
nulnummers

Community management veronderstelt de aanwezigheid van een community. Hetgeen ons verplicht tot een antwoord op de vraag: wat is een community? Ja, duh, als we dat nog niet weten... Maar zo eenvoudig is het antwoord niet. Door een verzameling mensen een community te noemen, ben je bezig met framing: het is geen massa, geen verzameling individuen, nee, we spreken hier van een community. Dus wat bedoelen we dan precies met een community? 

Evolutieproces

De zeer omvangrijke "Encyclopedia of Community" hanteert de volgende omschrijving:

"the human webs that provide essential feelings of connectedness, belonging, and meaning. Communities are indeed the core and essence of humanity, around which everything else is woven or spun. They provide emotional and practical security and a sense of continuity through shared memory. They give us a sense of purpose. They sustain us throughout our lives, in neighborhoods, schools, workplaces, and apartment buildings, as well as in more extended networks of friendship and common purpose. These human webs are generally intimate enough to allow face-to-face contact. They depend on personal knowledge and trust. They are a primary source of happiness in good times, and essential sources of support and solace during bad times." 

Communities in deze zin spelen een rol in het evolutieproces van de mensheid: ze leveren een bijdrage aan ons voortbestaan. 

De macht van het woord

Waarom noemen we een focusgroep die gedurende langere tijd bij elkaar komt, plots een research community? Is het woord community aan inflatie onderhevig? Of is er sprake van een moderne variant van communities, die inderdaad een heilzaam middel is voor ons gevoel van eenzaamheid en doorgeslagen individualisering? 

Het woord community suggereert een orde. Maar naar goed postmodern, post-structuralistisch denken:  "All order that can be found is a local emergent and transitory phenomenon; its nature can be best grasped by a metaphor of a whirlpool appearing in the flow of a river, retaining its shape only for a relatively brief period and only at the expense of incessant metabolism and constant renewal of content.” (Zygmunt Bauman) 

Reacties

7 reacties, meest recent: 24 januari 2011
  • Hoi Mark, lijkt me interessant om in je beantwoording ook even Wenger in beeld te brengen. Die voegt aan de algemene definitie "of Practice" toe, ofwel, een Community die een Practice deelt. Het groeien in en van de practice is daarmee een gemeenschappelijk toekomstbeeld dat de binding creëert. Communities of Practice worden in onze context extra interessant als je zou zeggen dat de Practice hetgeen is dat de mensen in en rond een organisatie met elkaar gemeen hebben.

  • Zou je kunnen toelichten wat je bedoelt met de practice als toekomstbeeld? Ik geloof namelijk niet dat practices het toekomstbeeld van een organisatie kunnen zijn (de practice is ofwel vakgericht en dan organisatie-overstijgend, ofwel (als dat kan) organisatiegericht, maar dan hebben we een cirkelredenering te pakken).

  • Het is niet de practice die bindt (dat schreef ik ook niet, want inderdaad is dat organisatie-verstijgend), maar het groeien in en van de practice. Dat groeien zou je als een gemeenschappelijke toekomstbeeld kunnen zien, waarbij groei bijvoorbeeld kan zijn je eigenheid hierin steeds verder te vinden en ontwikkelen. Stel dat je een bank bent en "bankieren" de practice, dan denk ik dat het gemeenschappelijk toekomstbeeld zou kunnen zijn om te groeien in jouw eigenheid rond de practice van het bankieren, ofwel, bankieren op zijn Rabobanks (en waar dat dan voor staat) begint zich steeds meer te onderscheiden van bankieren op zijn ABN AMRO's. 

    Kun je daar iets meer mee?

  • Wat ongekamde gedachten...

    Al vaak opgemerkt door menigeen en ik zou het ook niet noemen als Mark niet was begonnen met de contradictio in terminis "community management". Het is moeilijk taal zuiver te hebben en te houden, maar romantische Don Quichots zoals ik roeien maar wat graag tegen de stroom in. Dat kost aanmerkelijk meer moeite, maar houd je wel fit.

    "Community" is een term die staat voor informeel, zelfsturend organiseergedrag. Punt uit. Dat willen managen, natuurlijk bij voorkeur als buitenstaander, mag van mij best, verboden zonden smaken immers het zoetst, maar daarmee krijgt "community" een andere betekenis. Iets informeels wordt formeel gemaakt. En daar zou toch een beter woord voor moeten kunnen worden verzonnen, zodat "community" gewoon lekker zichzelf kan blijven.

    Maar eigenlijk is dit niet zo interessant...

    Interessanter vind ik het volgende. Weer even wat taal. "Bankiers bankieren bij banken". Kijk - dat is volwassen grammatica met duidelijke begrippen. Een goedlopende zin ook, alles zit erin. Moet je dit eens proberen met community. De persoon, de "bankier", wordt al gauw zoiets als een "community member", wat uit twee woorden bestaat, vermoedelijk om het eeneiige woord "communist" te voorkomen. En in het Nederlands wordt het zoiets als "gemeenschapsdeelnemer", een weliswaar puntenscorend maar bepaald lelijk scrabble-woord. En "gemeenschap"? Nee, dan toch maar liever "community"!

    Nog erger wordt het als je op zoek gaat naar typerende werkwoorden - uhhh.... tsja, wat doe je eigenlijk als je deelneemt aan een community? Communiteren? Gemeenschappen? Ik gemeenschap, jij gemeenschapt, wij gemeenschappen?

    Ik hou van werkwoorden. Zeker als je zaken zoals management en organisaties beter wilt begrijpen. Werkwoorden geven de dynamiek aan; zelfstandige naamwoorden zijn statisch. "Organiseren" geeft aan wat er gebeurt en "organisaties" zijn daarvan het gevolg. Niet omgekeerd - pas op - die fout maken velen.

    Dat het niet meteen duidelijk is welke werkwoorden bij community passen is een kans voor dit nulnummer. Laten we in dit nulnummer ons dus vooral richten op de actie, de dynamiek en dus op werkwoorden. En niet op het ding of zelfstandig naamwoorden. Geef toe - "Dag schat, ik kom later thuis want ik moet naar mijn community toe" klinkt toch veel minder interessant dan "Dag schat, ik eet niet mee vanavond want ik ga gemeenschap hebben"?

  • Ard, dank voor je 'ongekamde gedachten' en voor je uitdaging om tot werkwoorden te komen. Mijn eerste gedachten op dat punt: Oorspronkelijk was een gemeenschap (community) het gevolg van mensen die geografisch aan dezelfde plek gebonden waren. Het werkwoord dat goed past bij de oorspronkelijke community is, denk ik, samenleven. Wanneer je echter stelt dat organiseren leidt tot een organisatie, weet ik niet zeker of je net zo stellig kunt beweren dat samenleven leidt tot een community. 

    Trekken we, ondanks de bedenking, de lijn even verder, dan zou je kunnen opperen dat samenwerken ook resulteert in communities. Maar is dan samenzijn ook al een reden om van een community te spreken? 

  • Samenzijn kan zonder gemeenschappelijk doel, kan ad-hoc ontstaan en weer verglijden. Samenwerken behelst iets gemeenschappelijks dat alle deelnemers zodanig waardevol achten dat ze gedurende langere tijd een deel van hun individualisme, vrijheid e.d. daarvoor willen opofferen.

Trefwoorden