Winksels Archief
  • 3233
  • 0
  • 1
  • 0

Betrokken

Mark
Rene

Let's get Messy

Messy texts zijn fascinerend. Ze zijn een postmodern zoeken naar een open, niet vastleggende formulering. Want als vast omlijnde instanties als bv. organisaties niet bestaan, enkel het organiseren als activiteit, hoe schrijf je dan over 'het management'?

Hoe zorg je ervoor dat je ruimte laat voor het ontvouwen van objecten en concepten, het steeds opnieuw worden, zoals ik zelf ooit dichtte, 'zonder woorden voor dat wat niet is'?

Messy texts lopen het gevaar geridiculiseerd te worden door de harde wetenschappers. Want al snel neemt het spel met woorden de overhand. Hoe voorkom je dat? Hoe kun je betekenisvol een meervoudig interpreteerbare tekst scheppen? Welke rol kan de multimedialiteit van bv. internet hierin spelen, waar filmpjes, audio en referenties een intertextuele benadering mogelijk maken? En kunnen die teksten dan over 500 jaar nog gelezen worden?

Wat trouwens te denken van het opgeven van het streven naar vaste waarheden? Want hoe logisch dat voor ons ook mag klinken, het past gelijktijdig wel erg goed in de doctrine van het kapitalisme. Als niets meer zijn kan, en alles steeds moet worden, dan is nextopia de logische state of mind en zijn we continu gelegitimeerd behoeftig, een droomscenario voor producenten en marketeers.

De auteur van het artikel daagt ons uit om nieuwe manieren aan te boren mensen tot denken aan te zetten in een continu zich vormende en hervormende omgeving. Wat mij betreft blijft dat een zeer aanlokkelijke handschoen. Maar, zoals de auteur ook benadrukt, het is een handschoen voor de avant garde. Je zult er niet mee gepubliceerd worden, geen grote successen mee halen. Het is de ultieme consequentie van de gedachte "geniet dat het anders kan". Zo anders? Dat is de vraag!

-----------------------------------------------------------

Wat ik al eerder schreef over dit artikel

In dit paper worden zowel de gedachten van Knorr Cetina toegepast, als het practicedenken. Maar hoogtepunt is de introductie van het begrip Conceptueel activisme. In een notendop wat we bij Winkwaves graag doen.

This paper suggests that the management and organization theory writer should aim at writing what anthropologist George Marcus (1998) has called “messy texts”, that is, texts that acknowledge that there is no final conclusive language—Richard Rorty (1989) refers to this position as “irony”—that once and for all can capture an event, an occurrence, or an experience (See also Clifford and Marcus, 1986). Messy texts are aimed at writing what is fluid, what is subjective, what is essentially non-essentialist, and so forth. But messy texts are not simply subjective accounts on events but may provide useful concepts and analytical frameworks that may be useful for societal action. We can here make use of Paul Virilio’s formulation about being a “conceptual activist” (Armitage, 2001), that is, someone that offers a conceptual framework that aim at radically changing the view on the world. Taking the consequence of this reasoning, management and organization theorists should write “messy texts” based on a method of witnessing containing new and useful concepts that seek to give name to organizational and managerial practices that have been neglected to date. Such texts would represent a break with the dogmas of traditional scientific writing, assuming foundationalist representations, underlying essences, and stable ontological configurations of being.

1 document

Reacties

1 reactie – 9 maart 2011

Mark

Ik heb zojuist deze kronkel tot blogpost gepromoveerd. Om deze bovenaan de tijdlijn te krijgen schrijf ik dit commentaar. De eerste regel van de oorspronkelijke post luidt: Messy texts zijn fascinerend.

Wij maken gebruik van cookies voor onze service. Bezoek je onze website dan ga je akkoord met de cookies.