Karin Knorr Cetina over lack-want structures en unfolding knowledge objects

  • jan 2011
  • Rene
  • 1
  • 2
  • 3564
nulnummers

Knorr Cetina begint met toelichten belang sociale objecten: "The notion postsocial refers to the massive expansion of object worlds in the social world and to the rise of work and leisure environments that promote and demand relations with objects. A postsocial environment is one where objects displace human beings as relationship partners and embedding environments, or where they increasingly mediate human relationships, making the latter dependent upon the former.

Toen we paar jaar geleden verkenden hoe we "een document van iets plats als een "file" tot een gespreksonderwerp konden maken", bedoelden we in termen van Knorr Cetina: een document heeft "a potential for further discovery and exploration involving a relational engagement of the subject (de mens) with the object (het document)"

Vooral de paragraaf "BINDING WORK AND THE BINDING OF SELF AND OTHER" op pagina 4 is voor nu interessant. 

Management van Industriële processen gaan over versimpeling, persoonsonafhankelijk maken. Kenniswerk gaat juist over:

  • sophisticated instruments replace simple machines, 
  • performance criteria relate not so much to speed, quantity, and large volume than to quality, innovation, and personalized service, 
  • there are fewer specific rules and room and demand for human agency, 
  • and an emphasis on information seeking and the upgrading of knowledge (Hage and Powers 1992:50ff.).

Dit uit zich ook in de betekenis van objecten: Bij industrieel werk is het object de uitkomst, het doel (het ding wat je maakt) en gebruik je simpele eenduidige tools als een hamer of schroevedraaier, maar bij kenniswerk "things to which workers relate; objects make relational demands and offer relational opportunities to those who deal with them (Hans zou zeggen: oh fijn, een puzzeltje). As objects of innovation and inquiry, they are characteristically open, question-generating, and complex.

Work with them reveals them by increasing rather than reducing the questions they raise.

The open, unfolding character of such objects uniquely matches the "structures of wanting" by which the postsocial self was characterized: Objects provide for the continuation of a chain of wantings through the signs they give off of what they still lack, and subjects (experts) provide for the possibility of the continuation of these objects by attempting to define and articulate them." 

Dit zou betekenen voor de flipboard presentatievorm dat we niet alleen aangeven wat we weten, maar ook wat we NIET weten! (??!!)

Knorr Cetina zegt vervolgens dat juist dit zichtbare ontbreken "binds self and object. Object relations of this sort imply a level of reciprocity, perspective-taking, and at times solidarity (exemplified in Knorr Cetina 1997) between human subjects and nonhuman objects." Ofwel vraag: wat betekent solidariteit tussen een mens en een object?

"Object relations tend to involve more than a formal correspondence between a self as a chain of wanting and the transmutational character of postindustrial objects. They are enriched by a semiotic dimension (an object signaling what it still lacks and a subject interpreting these signals), role-taking (subjects putting themselves in the position of the object), crossover (objects occupying a subject's mind), and flow experience (the subject becoming a "flow" of concentrated object experience). All these dimensions together account for the lure of object relations. 

Reacties

2 reacties, meest recent: 19 januari 2011
  • Ik vind dit op twee manieren interessant voor nulnummer:

    • Wat betekent dit voor presentatievorm van flipboard view (bijv. laten zien wat we NIET weten?)
    • Als je stelt dat het gemeenschappelijke toekomstbeeld van de organisatie datgene is wat mensen bindt, ofwel, de organisatie als sociaal object, zou je als manager dat toekomstbeeld juist neer moeten zetten als het unfolding object met zijn tekortkomingen, zodat mensen juist willen bijdragen aan het oplossen van die tekortkomingen, en dat is dan ook precies wat ze in het werk doen?
    Benieuwd naar jullie reactie hierop! 
  • Dank voor je samenvatting. De suggestie om ook de lacks te laten zien, is conceptueel heel interessant (hoe we dat praktisch kunnen realiseren, nog geen idee). Ook aangaande de organisatie en het toekomstbeeld deel ik je ideeën: juist de realisatie van de tekortkomingen nodigt mensen uit mee te denken. Hetgeen bij mij de vervolgvraag oproept: wat zijn wat jou betreft lacks rond het verhaal van Knorr Cetina? Wat zou verder ontvouwd kunnen worden?