Praktijk van kennisbeoefening. Wat speelt er?

  • jun 2010
  • Irene
  • 6
  • 1259
  • 1
Onlangs is er in de linkedingroep kennismanagement een discussie gevoerd omtrent kennismanagement in organisaties (dank Rene voor het wijzen op deze discussie).
De vraag was welke onderwerpen er op dit moment de meeste aandacht krijgen binnen organisaties op het gebied van kennismanagement. Een levendige discussie was het gevolg, die ietwat afweek van de oorspronkelijke vraag. Onderstaande viel mij op in de discussie:
Er is een sterke behoefte aan een goed kennismanagementsysteem door de uitstroom van medewerkers. Echter de opbrengsten van kennismanagement zijn moeilijk tastbaar te maken voor het management. Van belang voor het slagen van een (nieuw) kennismanagemenstsysteem is de steun van het management hard nodig. 
Wat voor management een goed argument lijkt te zijn is het verminderen van de eilandjescultuur binnen de organisatie. Deze eilandjes worden echter met name door het management beleefd. Medewerkers zelf lijken minder moeite te hebben met de eilandjes en worden dus ook niet getriggerd om een brug te slaan tussen de verschillende afdelingen / groepen.

Het blijkt lastig om mensen te stimuleren voor de praktijk van kennisbeoefening. Mensen voelen niet de noodzaak en verschuilen zich achter tijdsdruk om niet actief hun 'kennis te borgen' in een systeem. Daarnaast is er nog een groep die digibeet is. Onder digibetisme wordt in deze discussie volgens mij verstaan dat zij niet gewend zijn om zaken online uit te wisselen. Mailen doen ze wel, maar in een onbekende online omgeving waar je niet weet wie wat doet met je post, is voor hen een stap te ver. 
Medewerkers hebben een overload aan informatie en systemen en zoeken daarin hun eigen weg. Om een (nieuw) systeem goed te implementeren en te borgen in een organisatie is een lange adem nodig, waarbij de steun van het management lijkt te helpen. Daarbij vinden medewerkers het lastig om te bepalen wat voor wie interessant is en weten dus niet goed wat neer te zetten in een kennismanagementsysteem. Successen worden eerder gedeeld dan fouten. Hoewel juist van fouten veel geleerd kan worden! Mensen zullen dus getriggerd moeten worden om ook hun fouten te delen. 

Sociale media moet niet als vervanging gezien worden van kennismanagement. Het is een tool die kan helpen, maar niet de oplossing van een probleem. 

In kernwoorden:
-uitstroom van medewerkers
-opbrengst kennismanagement?
-overload aan info & systemen
-eilandjescultuur wordt ervaren door management
-medewerkers vinden eilandsjescultuur niet zo storend
-sociale media is geen vervanging voor kennismanagement
-hoe medewerkers te stimuleren om actief kennis te delen: tijdsdruk, digibetisme, fouten delen.
-goede implementatie en borging van het systeem door management

Ik ben nog aan het nadenken wat wij hier nu mee kunnen.... Medewerkers stimuleren om ook fouten/valkuilen te delen vind ik een interessante! Bij Stedin proberen ze dat natuurlijk een beetje met incidenten, maar verder zie ik het nog weinig gebeuren. Hoewel in fouten een waardevolle leerervaring zit voor jezelf, maar ook voor anderen!

Reacties

6 reacties, meest recent: 16 juni 2010
  • Een van de lastige punten die je rondom het delen van fouten en valkuilen ziet is dat het management het soms niet kan laten om je daar later op af te rekenen bij een beoordeling of zo. Als de mensen maar het idee hebben dat dat kan gebeuren dan wordt er al een stuk minder scheutig gedeeld.

    Hmm, misschien moeten mensen wel als target meekrijgen dat ze juist fouten moeten maken :-) Geen fouten maken → te weinig uitdagend werk?

  • Hans, ik herken je punt. Het is voor mensen heel lastig om hun fouten openbaar te delen. De omgeving en groep moet veilig genoeg voelen om zo open en eerlijk te kunnen zijn. Volgens mij ligt het er ook aan wat voor 'fouten' er gevraagd worden om te delen. Ik zie wel iets in jouw punt: geen fouten maken = te weinig uitdagend werk. Of geen fouten maken is stilstand....

  • Misschien kan een insteek zijn om mensen te stimuleren te delen hoe ze achteraf denken hoe fouten voorkomen hadden kunnen worden? Dan gaat het gesprek niet over de fout (dom! stout!) maar over het in de toekomst voorkomen, ofwel, leren (slim! goed!) ??

  • Goed plan René: een positieve wending aan iets negatiefs geven. Daarbij geef je dan direct aan wat je ervan geleerd hebt en dat lijkt me alleen maar fijn om aan management te kunnen aantonen. 

  • Mijn bijdrage gaat, natuurlijk, uit van het begrip 'practice'. Fouten, in welke termen dan ook geformuleerd, zijn reeds gemaakt. Het toevoegen van reeds achter je liggende informatie is per definitie 'extra werk'. Daarvan weten we: dat is niet wat mensen uit zichzelf opzoeken. Wanneer zijn ervaringen uit het verleden interessant? Als mensen nu met vragen zitten waar de foutenmaker met zijn ervaringen hen kan helpen. Er bestaat, zo is mijn nieuwe inzicht, geen praktijk van kennisbeoefening. Per klant zullen we moeten begrijpen wat de practice is om daarop in te spelen. In die context is het natuurlijk logisch dat juist bij Stedin incidenten interessant zijn: hun practice is mogelijkerwijs die van Veiligheid. In die context hebben fouten zin. Maar in de context van bv. de VeldhovenGroup is dit volgens mij minder interessant dan wellicht de insteek van trends en het toekomstig straatbeeld. 


    En alhoewel de eilandjescultuur misschien niet direct herkend wordt op de werkvloer zelf, is het wel een typisch argument dat keer op keer terugkeert. Dus ik wil daar ook zeker nog meer van begrijpen. Een topic voor de next manager?
  • Mark, helder verhaal. Moest wel een beetje grinniken dat "de praktijk van kennisbeoefening" al weer achterhaald is. Nieuwe folder? ;-)


    Paar dingen die mij opvallen in jouw reactie: 
    • Goed punt ivm fouten en extra werk. Vanuit empathie zouden mensen het natuurlijk misschien wel willen delen, maar of het een practice ondersteunt betwijfel ik (hoewel er natuurlijk uitzonderingen zijn...).
    • Eilandjescultuur en de beleving van het management vs de werkvloer. Inderdaad een terugkerend thema en vaak ook een van de redenen om met social media aan de slag te gaan. Dus lijkt me goed als we dat beter begrijpen.